Klacht tegen notaris. De notaris wordt verweten dat hij onvoldoende zorgvuldig invulling heeft gegeven aan een kernverantwoordelijkheid van de notaris om te waken voor een vrije en onafhankelijke wilsvorming van de testateur bij het opmaken van het testament.

Van onze advocaat nietig testament. Het Gerechtshof Amsterdam heeft op 28 mei 2019 uitspraak gedaan over een klacht tegen een notaris. De notaris wordt verweten dat hij onvoldoende zorgvuldig invulling heeft gegeven aan een kernverantwoordelijkheid van de notaris om te waken voor een vrije en onafhankelijke wilsvorming van de testateur bij het opmaken van het testament.

Uit het inleidend klaagschrift en het beroepschrift blijkt dat klager de notaris – naast de door de kamer besproken verwijten – ook verwijt dat de notaris in het bijzijn van A en zijn echtgenote met moeder een bespreking heeft gevoerd over haar wensen met betrekking tot haar testament.

Tijdens het bedoelde gesprek tussen moeder en de notaris in het bijzijn van A en zijn echtgenote zijn de wensen van de moeder ten aanzien van een nieuw testament aan de orde gekomen. De notaris heeft op basis van dat gesprek een concept van dat testament gemaakt.

Klacht tegen notaris. De notaris wordt verweten dat hij onvoldoende zorgvuldig invulling heeft gegeven aan een kernverantwoordelijkheid van de notaris om te waken voor een vrije en onafhankelijke wilsvorming van de testateur bij het opmaken van het testament.

Ten aanzien van deze gang van zaken overweegt het hof als volgt.

Als uitgangspunt geldt dat het tot de kernverantwoordelijkheid van de notaris behoort om te waken voor een vrije en onafhankelijke wilsvorming van de testateur.

De notaris dient dan ook al het nodige te doen om zich ervan te vergewissen dat de testateur bij het vormen en uiten van zijn of haar wil niet op ongewenste wijze is beïnvloed door (de aanwezigheid van) een derde.

De notaris heeft de vrijheid om te bepalen op welke wijze hij uitvoering geeft aan deze verantwoordelijkheid.

De notaris heeft zijn beslissing om onder de gegeven omstandigheden niet op enig moment afzonderlijk met erflaatster de relevante aspecten van haar testament te bespreken naar het oordeel van het hof echter onvoldoende kunnen verantwoorden.

Het hof neemt hierbij in aanmerking dat – zo heeft de notaris ter zitting ook verklaard – de notaris tot op de dag van de bespreking van 13 maart 2015 de moeder nog nooit had gesproken.

De notaris was evenmin bekend met de familieverhoudingen binnen het gezin. De moeder was op leeftijd en zij verkeerde in een kwetsbare medische conditie. Van bijzondere omstandigheden die het gewenst maakten om belanghebbenden bij de bespreking van de wensen van erflaatster met betrekking tot het testament toe te laten is niet gebleken.

Onder deze omstandigheden heeft de notaris naar het oordeel van het hof een onvoldoende zorgvuldige invulling gegeven aan zijn taak om te waken voor een vrije en onafhankelijke wilsvorming, door het gesprek met moeder daarover te doen plaatsvinden in aanwezigheid van A en zijn echtgenote.

Dat de broer en de schoonzus van klager, aldus de verklaring van de notaris, niet aan het gesprek hebben deelgenomen doet hier niet aan af. Het voornemen van de notaris om – zoals door de notaris ter zitting verklaard – uitsluitend het passeren van het testament buiten de aanwezigheid van derden te laten plaatsvinden acht het hof evenmin een voldoende waarborg om mogelijk ongewenste beïnvloeding tegen te gaan.

Klager heeft onvoldoende geconcretiseerd welke afspraken niet zijn nagekomen. Indien en voor zover klager de notaris verwijt dat hij de overige kinderen had moeten informeren over het voornemen van erflaatster om haar testament te wijzigen, dan is het hof met de kamer van oordeel dat de klacht ongegrond is. Het hof verenigt zich met hetgeen de kamer in de bestreden beslissing in rechtsoverweging 4.2. over dit klachtonderdeel heeft geoordeeld en maakt dit oordeel tot het zijne. In hoger beroep zijn geen andere argumenten naar voren gekomen die tot een ander oordeel moeten leiden.

Indien en voor zover klager de notaris verwijt dat hij tuchtrechtelijk verwijtbaar heeft gehandeld doordat de notaris geen gespreksnotitie(s) zou hebben gemaakt van gesprekken die hij heeft gevoerd tussen hem en (de familieleden van) erflaatster dan slaagt ook dit onderdeel niet.

Omdat van een notaris mag worden verlangd dat hij achteraf kan verantwoorden dat hij onder de gegeven omstandigheden zorgvuldig heeft gehandeld kan het onder omstandigheden verstandig zijn om gespreksnotities van besprekingen op te maken.

De notaris heeft in dit verband echter een eigen beoordelingsvrijheid; van enige verplichting om onder alle omstandigheden een gespreksnotitie op te maken is geen sprake. Evenmin is er een verplichting om eventuele gespreksnotities te delen met anderen.

Nu de notaris een onvoldoende zorgvuldige invulling heeft gegeven aan een kernverantwoordelijkheid van de notaris, namelijk om te waken voor een vrije en onafhankelijke wilsvorming van de testateur, kan niet worden volstaan met een lichtere maatregel dan die van berisping.

Wilt u de gehele uitspraak bekijken? Klik dan hier.

Heeft u een vraag over de rechtsgeldigheid van een testament, over de zorgplicht van de notaris bij het verlijden van een testamant, over de nietigheid of vernietigbaarheid van een testament of over de wilsbekwaamheid van de erflater ten tijde van het opmaken van het testament, belt u dan gerust onze advocaat nietig testament op 020-3980150.